See now www.food4innovations.blog and www.wouterdeheij.com (Blog is now on Wordpress)

Niets nieuws voor de insiders, maar toch een heldere uitleg van boerenleider (met “ei” en niet “ij”) waarom het voedselsysteem vast aan het lopen is. Mansholt heeft ons na de tweede wereldoorlog aan een systeem geholpen dat ervoor gezorgd heeft dat we veel en goedkoop eten hebben. Lang hebben we quota gehad, systemen van opkoop (denk aan boter en melkpoeder) waardoor een paar procent teveel aan productie uit de markt werd gehaald.In de laatste twintig jaar hebben we gezien dat – vooral in Nederland – de liberalisering ertoe geleid heeft dat er structureel 1-3% teveel gemaakt wordt. Nu vraag je je af, who care’s? Het resultaat van die paar procent teveel leidt (dit zou eigenlijk met “ij” geschreven moeten worden) tot prijzen die tientallen procenten lager zijn, veelal onder de kostprijs. De supermarktinkopers en de inkopers bij de Unilevers van deze wereld sourcen immers wereldwijd en door de enorme schaalvergroting ook in die sector zijn grote oligopolies ontstaan. De inkoopkracht ...

Wij leven in het penthouse van de piramide van Maslow, en in dit penthouse hebben we het voor elkaar gekregen dat eten goedkoper is dan ooit. Wellicht zelfs veel te goedkoop, we gooien immers veel weg (tot 40%) en echt duurzaam is dat dus niet. We halen tevens aardolie uit de grond voor onze energiebehoeftes, en om op grote schaal voedsel te produceren extraheren (= mijnbouw) we tevens op grote schaal ruw-fosfaat dat daarna wordt omgezet in kunstmest. Food-waste en de roep om biobrandstoffen vind ik daarom vreselijk. De mondiaal grootste uitdagingen zijn 1) teveel mensen, 2) teveel gebruik van energie/olie/gas, 3) beschikbaarheid van schoon drink- en irrigatiewater, 4) beschikbare landbouwgrond, 5) tekort aan fosfaat/kunstmest. Versie 4 van deze powerpoint is inmiddels door bijna 2000 personen bekeken. Een eerste analogie tussen aardolie en ruw-fosfaat is als volgt: Olie kan je beter omzetten in plastic dan te verbranden t.b.v. verwarmingen of transport (= auto’s). En je kunt beter ...

Super mooie animatie over olie, fosfaat en andere mineralen. Exponentieel groei kan niet; en ja daarom zijn er grenzen aan groei (zie daarom ook " belangrijkste video die je ooit zult zien "). Duurt 35 minuten, maar het is het half uurtje waard. Veel kijkplezier en laat je informeren en inspireren. PS de titel is een beetje te fors. Natuurlijk zijn wij mensen er nog in 2030. 

Op mijn facebook pagina zag ik dat Daan Roosegaarde uit irritatie even uit het #collegetour interview gestapt was . Dat maakte me nieuwsgierig genoeg om ook maar even naar deze TV uitzending te kijken. Bijna het hele interview ging over een onderwerp dat ik mateloos interessant vind: innovatie, ideeën en #doen. Kortom Innovatiemanagement . Mijn grote held Schumpeter beschreef bijna vijftig jaar geleden al goed dat ideeën vaak een combinatie zijn van bestaande elementen, hij sprak niet voor niets over “ neue Kombinationen ”. Veel van mijn klanten en partners hebben maar weinig creativiteit in huis en zijn daarom altijd op zoek naar het ‘beste idee’. Best grappig, want ik denk dat er nu meer dan ooit een overvloed aan ideeën is. Google maar eens op internet, of verbind je met andere creatieve geesten: een grote lijst aan nieuwe ideeën is snel gevonden of geboren. Daar ligt het niet aan. Ik ben het wel helemaal eens met Daan Roosegaarde dat het daarom vrijwel alleen gaat over het #...

Bijna 10 jaar geleden vroeg mijn kamergenoot Hans aan me “heb je wel eens gehoord van de cycli van Kondratieff ” , nu mijn antwoord was nee. Ik begreep achteraf dat het basis stof was op de HEAO economie. Maar ja, als Delftse ingenieur had ik die stof niet meegekregen tijdens de college’s. De beta in mijzelf was echter vanaf dag 1 gefascineerd door de gedachte dat er in onze economie en geschiedenis -vooral sinds het begin van de industriële revolutie- een ritme zit die aangejaagd wordt door uitvindingen en zakelijk uitrol van nieuwe technologieën. Ik ‘voelde’ dat moment dat er een crisis zou aankomen rond 2010 (stom het was 2008) en dat het intellectueel en zakelijk interessant zou zijn om me alvast te gaan verdiepen in de onderwerpen en thema’s van de 6e golf. De activiteiten en projecten die we binnen TOP, Holland Food Ventures en Food4Innovations in de laatste tien jaar hebben ontwikkeld, passen binnen deze nieuw golf. Natuurlijk heb ik geen glazen bol, toen al helemaal niet...

Vorige maand heb ik vrij snel -te snel?- een column geschreven voor Food & Nutrition. Het aardige aan een column schrijven is dat je niet altijd genuanceerd hoeft te zijn en dat je vooral ook je privé mening mag delen. Nu ik hebt het dit keer geweten. Via privé mail, en zelfs via whatsapp heb ik behoorlijk wat kritiek gekregen: "Hoe durf ik toch mijn eigen 'nest' te bevuilen en zo kritisch te zijn over individuele bedrijven en de NVWA" . Nu, ik werk inderdaad met mijn team in de vers-bewerkt sector, en ja we hebben regelmatig te maken met de NVWA, dus zakelijk gezien is het niet verstandig om dit soort stukjes te schrijven. Maar is dat dan een reden om niet je mening te delen? Net als de bankenwereld, heeft de voedselindustrie best een gesloten cultuur. Echt communicatief en open is mijn sector niet. Natuurlijk zijn er veel foodies en journalisten die het onderwerp 'voedsel' dagelijks naar de kranten brengen. Maar insiders die het echte verhaal delen zijn...

Al bijna twee en een half jaar geleden maakte ik met Katinka (aka Tinkebell) de fosfaat-film "Save our Children" . Katinka probeerde mijn 'zwarte' voorspelling "fosfaat raakt binnenkort op, we spoelen het met onze pies en poep naar de zee, en zonder kunstmest/fosfaat kunnen we niet 7-9 miljard mensen voeden" te ontkrachten in die film, wat niet echt lukte. Wat wel goed gelukt is, is om met deze film het onderwerp een stukje hoger op de politieke ladder te krijgen. Dion Graus - van de verkeerde partij natuurlijk - diende een motie in over het onderwerp. Op dit blog heb ik een stuk of acht artikelen gewijd aan dit onderwerp, en ik heb nog een paar blogjes in de maak. Eentje gaat natuurlijk over de mogelijke oplossingsrichtingen. Al zijn het eigenlijk geen werkelijke oplossingen voor het probleem, maar eerder maatregelen die we kunnen treffen waardoor het probleem uitgesteld wordt, en we dus langer in de penthouse van de piramide van Maslow (uitspraak ...