See now www.food4innovations.blog and www.wouterdeheij.com (Blog is now on Wordpress)

Mijn volgers weten dat ik kritisch ben over de resultaten van de WU R. Ik ben van mening dat (a) er teveel maatschappelijke middelen naar de commerciële tak van deze organisatie DLO gaan, (b) dat er een mono-denkcultuur is die teveel gericht is op 'grote bedrijven' zoals Unilever, (c) dat er teveel wordt ontwikkelt (denk aan de bonenprof ), terwijl het fundamenteel nieuw onderzoek zou moeten zijn. en (d) dat "intensief" teveel aandacht krijgt**. Vooral dit laatste punt is weer hot sinds een paar weken. WUR CEO Aalt Dijkhuizen pleit keer op keer weer voor intensief en nu is -i.v.m. de haar boeklancering het Hamburger Paradijs - ook Louise Fresco veel in het nieuws. Beide prediken het mantra van technologie, schaalvergroting en intensificering. Beide gebruiken het argument "duurzaamheid" waar ze eigenlijk het argument milieu (en nog specifieker CO2 en landgebruik) bedoelen. Verduurzaming draait echt niet alleen om efficiency en schaalvergroting. Het draa...

Een kleine 15 jaar werk ik in inmiddels in de voedsel(verwerkende) industrie en al lang doe ik ook mee met het debat over voedselsystemen, duurzaamheid en voeding en gezondheid. Mijn favoriete hangplek is foodlog , maar ik heb nog wel een paar digitale hangplekken. Mijn privé mening, daar waar mogelijk logisch onderbouwd,  deel ik graag met derden en deel ik uiteraard hier op dit blog. Ja mijn mening is niet altijd even genuanceerd. Dat klopt. Vaak omwille van het debat ( door een scherp standpunt in te nemen krijg je tenminste echte discussie ), soms omdat ik gewoon een extreem standpunt heb. Wat ook meespeelt is dat rationeel en daar waar mogelijk wetenschappelijk probeer te argumenteren en daardoor nog wel eens op de teentje sta van alleen emotioneel ingestelde mensen. Waarom deze inleiding? Omdat ik denk dat ik mezelf niet populair ga maken met dit stukje. Om gelijk maar met de deur in huis te vallen: De meeste boeren, tuinders en veehouders zijn allee...

Mensen die me op mijn blog een beetje volgen weet dat ik een grote ambitie heb om verduurzaming in de praktijk toe te passen. Ik noem dat DOEN. Duurzaamheid is echter geen absoluut doel, wel een proces waarbij we minder druk op de aarde nastreven, netter omgaan met onze medemens en natuurlijk ook dieren en omgeving. Ons grootste uitdaging als mensheid is controle krijgen op de groei van de wereldbevolking (zie link1 , link2 , link3 , …) denk ik. We zitten volgens Jan Peter van Doorn in het penthouse van de piramide van Maslov , en hier ligt een stukje van onze toekomst. De grote lijnen van ontwikkeling om verder te verduurzamen –iets wat kan blijven bestaan op langere termijn- zijn denk ik daarom: Meer kwaliteit van onze diensten en producten (maar die dan ook meer geld kosten). Dit wordt ook wel consuminderen genoemd. Dus liever een dure Apple MacBook Air die lang meegaat en plezier tijdens het werken geeft. Voor eten betekent dit : liever een klein stukje grass-fed beef, d...

Dit artikel is deel twee van de serie " PPS in de topsector agrifood: de glazen bol ", mijn advies is om eerst deel 1 te lezen. In deel 1 doe ik namelijk enkele voorspellingen. In dit deel twee ga ik eens wat knopen tellen: "Wat gaat dit betekenen voor TOP en wat hebben we gedaan?" Ik zal eerlijk zijn. Ook wij hebben uiteindelijk een ook PPS ingediend en aan het einde van dit stukje zal ik vertellen waarover deze mogelijke PPS gaat. Nu eerst nog wat algemene overwegingen over het Nederlandse Innovatiebeleid. Ik heb een heel sterke mening over hoe de kennisinfrastructuur wel zou meten werken. Een samenvatting onder de titel Nederland Innovatieland 3.0 staat al een paar jaar op dit blog. Juist daarom wil ik WEL roomser dan de paus zijn. Een PPS met onze betrokkenheid moet voldoen aan dat Nederland Innovatieland 3.0 pamflet. Dus de uitgangspunten bij een PPS samenwerking met met TNO of DLO zijn: de Nederlandse kennisbasis moet er echt op vooruit gaan. Kort...

Het waren drukke en bijzondere weken. Ik ben bij een matig interessante beurs en wetenschappelijke congres -IFT 2012 te Las Vegas-, heb daarna flink moeten wennen aan het tijdsverschil en ondertussen worden we bedolven onder offerte aanvragen. Daarnaast ben ik 2x in Spanje geweest, 1x in Noord-Italie en Roemenië. Dat is natuurlijk leuk en nuttig, maar we hebben tijdens deze vakantie het ook druk met afronding van lopende projecten, en tevens denk ik dat het drukte voor de stilte gaat zijn (ja zo bedoel ik het). Dit zal ik uitleggen. Het R&D beleid in Nederland stevent af op een absolute verslechterende situatie die verre van innovatie bevorderend gaat zijn in de toekomst. Met goed bedoelde -maar tevens lichtelijk naieve- PPS constructies gaat (a) de private MKB dienstverlenende industrie nog verder valselijk beconcurreerd worden, en (b) gaan we een fase in waarbij je weet dat over 5 a 10 jaar onze samenleving een 'uitdaging' gaat hebben door verkeerde beleidskeuzes. ...

Al lang heb ik een simpele foto als achtergrond voor dit blog en op mijn Facebook pagina . Van de week kreeg ik de vraag: Waarom toch deze simpele foto?  Nu, daar heb ik zeker wel een reden voor. Sterker nog meerdere redenen. En die ga ik nu proberen toe te lichten. Lees nu even niet verder, en kijk eerst eens naar deze foto's op Facebook . Dergelijke polderlandschappen bevatten voor mij net zoveel schoonheid als een oud Italiaans of Spaans landschap. Anders dat klopt, maar ook mooi. Italiaanse en Spaanse landschappen heb ik in de laatste twee weken overigens genoeg gezien (met als meest frappante het "Venetië" in Las Vegas), en juist daarom was ik vandaag weer blij even de Flevopolder in te kunnen rijden. Strak, rustgevend en toch natuurlijk en veranderlijk. Oude landschappen zijn meestal (te) statisch. Waarom hou ik ook van polderlandschappen? Simpel, hier liggen mijn roots. Ik ben geboren in dit landschap en hoe ik ook als twintiger graag naar de Randstad wou ...

Volgens mij ben ik het prototype van een beta. Wiskundig ingesteld, logisch nadenken en denken in verbanden. Al tijdens mijn middelbare school -en zeker ook later op de universiteit- was ik goed in wis en natuurkunde. Ik snapte de materie vrijwel meteen, en dat heeft weer als voordeel dat je weinig hoeft te blokken. Maar met talen en schrijven daar heb ik altijd al moeite mee gehad. Lezen gaat overigens best goed, op 10-jarige leeftijd begon ik Ludlum boeken van mijn vader te lezen, en deze waren zo spannend, dat ik veel 'ervaring' in lezen heb opgedaan. Al in het begin van mijn middelbare schooltijd is geconstateerd dat ik leed aan woordblindheid (dat heette toen nog zo, nu moet je netjes dyslexie zeggen, net zoals het om interieurverzorgsters gaat en niet om schoonmakers). Ik heb vooral geen gevoel voor t's en d's en voor lange ei's en korte ij's. Vanwege deze diagnose kreeg ik extra tijd tijdens mijn eindexamens; al was ik te koppig om hier in de praktijk van...